Geplaatst op 2 Reacties

Boeiende boekenwinkels: De Nieuwe Boekhandel, Amsterdam

Een bezoek aan een boekenwinkel is altijd spannend, in ieder geval voor mij. Want ik dreig in zoveel avonturen terecht te komen als er boeken zijn die mijn aandacht trekken. En dat zijn er heel veel in De Nieuwe Boekhandel aan de Bos en Lommerweg in Amsterdam. Eerst kom je de prachtige etalage al bijna niet voorbij voor je door de schuin in het pui verzonken winkeldeur dit bacchanaal aan leesvoer betreedt. Inmiddels ben je al twee keer gewaarschuwd dat je hier je laatste stuiver niet kunt uitgeven, er wordt alleen gepind.  Dat is even wennen, maar ook wel begrijpelijk, geen cash in de winkel betekent dat figuren die met snode plannen een bezoekje aan deze boekhandel overwegen daar snel weer van zullen afzien.

Links in de kasten liggen de boeken ruim uitgestald, face forward, ofwel, niet alleen de rug maar de hele boekcover van elk boek is te zien. Er zullen dan wel wat minder ingaan per gestrekte meter, maar de titel en het prachtige werk dat in de voorkant van een boek is gegaan komt zo ten volle tot zijn recht. En ja hoor, ook mijn roman, Dat Rode Spul, staat prominent vlak bij de ingang, de rozige weergave van de Skradinski buk, de meest indrukwekkende waterval van Kroatië, springt mij gelijk in het oog. Thuis heb ik het schilderij hangen dat mijn verhaal zijn opmerkelijke jasje gaf.

Ik zwerf verder door de winkel, tussen de lage displays aan mijn rechterhand, blijf een tijdje hangen bij een prachtige uitgave van Alice in het wonderland, door Lewis Carroll. Kijk, dat is zo’n valkuil, mooie illustraties van Floor Rieder en zinnen die, ook al zijn ze bekend, je toch zo weer de diepte in kunnen trekken, diep het konijnenhol in dat leidt naar een wereld die hoe dan ook totaal anders is dan de wereld waar je met beide voeten in staat.

Ik word begroet door Monique Burger, de eigenaresse, bekend van TV programma’s die ik zelf niet kijk, en die me in één zin door herinnert aan onze verbondenheid als schrijver en boekhandelaar. ‘Hallo André, ik heb nog geen tweetje van je gezien deze week.’ Om op zo’n mooi plekje in de winkel te mogen liggen, brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee, of partnerschap, hoe je het ook wilt noemen. Ik weet het, en beloof beterschap. En kan haar toch ook weer blij maken met de aankondiging van deze eerste poging tot een literair verslagje, eerste van alle boekenwinkels waar Dat Rode Spul liggen mag.

DatrodespulcoverWeer alleen vervolg ik mijn weg langs de knusse kinderhoek. Wat een uitkomst als ik nog kleine kinderen had of later, hopelijk veel later, met kleinkinderen hier naar binnenloop. Langs de balie met een vriendelijke medewerker achter de kassa richting de koffiehoek achterin, bij de Engelse en anderstalige romans. Het staat er allemaal uitgestald en wordt mij nogmaals aangeboden, koffie in de thermos, groene en andere exotische theesoorten, koekjes erbij, ik voel me lekker thuis bij DNB in de huiskamer. Op de steunbalken hebben bekende en voor mij onbekende Nederlanders hun wijsheden of gewoon hun aanwezigheid vastgelegd, Mathilde Santing, Lodewijk Asscher, om er een paar te noemen. Er staat zelfs een ligbank waar ik kan aanliggen om wat te snoepen uit de roman Ik kom terug van Adriaan van Dis die ik van een stapel heb meegenomen. Een verhaal in ruil voor een zachte dood, en dat van zijn hand, belooft weer een goed gedocumenteerde en gelijk weemoedige herontdekking te worden van ons collectieve Indische gedachtegoed. Het brengt herinneringen met zich mee aan Indische Duinen, de Stille Kracht en Max Havelaar. Maar het konijn uit Alice in het wonderland dat nog eens uit de tunnel van mijn onderbewustzijn opduikt, redt me, door een buitenproportioneel uurwerk uit zijn vestzak te hijsen en te zeggen: ‘O wee, o wee, ik ben te laat!’  Zonder dat was ik vandaag waarschijnlijk met een parkeerboete de Bos en Lommerwijk weer uitgegaan.

Geplaatst op Geef een reactie

De videoclip van de boekpresentatie 8 april op Youtube

Het was een bijzondere avond, 8 april in de bibliotheek in Huizen. De officiële boekpresentatie van de literaire thriller Dat Rode Spul van André Verkaik. Er zijn foto’s van, maar er zijn ook video opnames gemaakt. Die laten iets zien van het afwisselende programma.

Auteur André Verkaik vertelde over het ontstaan van het idee voor het verhaal, het proces van verhaal naar boek en hoe je ertoe komt om schrijver te worden. Ook is er gesproken over het genre en de stijl van Dat Rode Spul en heeft er discussie plaats gevonden over de ethische vraag welke het boek wil oproepen. Elk gedeelte werd afgesloten met een kort stukje voordracht en een toepasselijk populair lied, gebracht door Iris Mooij, pianiste en vocaliste uit Naarden. Iris zong o.a. Fragile van Sting en Man in the mirror van Michael Jackson.

 

 

Geplaatst op Geef een reactie

8 april De officiële boekpresentatie van Dat Rode Spul

Op 8 april is de literaire thriller Dat Rode Spul van André Verkaik aan het publiek gepresenteerd in de bibliotheek Huizen-Laren-Blaricum te Huizen. De opkomst was boven de verwachtingen die de bibliotheek had op basis van de aanmeldingen. Het was een gezellige avond met een afwisseling van persoonlijke toelichtingen door de auteur, voordracht van passages, discussie en muziek.

Onderwerpen die aan de orde kwamen zijn:

  • Wie is de auteur?
  • Waarom schrijf ik een boek?
  • Wat was de aanleiding voor het verhaal Dat Rode Spul?
  • Het proces van verhaal naar boek
  • Genre en structuur
  • De internationale politieke plot
  • Het ethische dilemma
  • Religie en symboliek

Iris Mooij, pianiste en zangeres uit Naarden, nu woonachtig in Utrecht, zong gedurende de avond op bijzonder mooie wijze een aantal bekende en toepasselijke nummers, zoals Fragile van Sting. Verder was het schilderij te bewonderen dat Paula Verkaik speciaal voor de omslag van het boek heeft gemaakt. En in de pauze kon onder het genot van een glas wijn geproefd worden van Ajvar, de licht pikante Slavische saus die een belangrijke rol speelt in de plot van Dat Rode Spul.

Slavische mild pittige saus Ajvar

Geplaatst op Geef een reactie

Text & Context 2. Watervallen

Een van de vele rode draden die elkaar volgen en dan weer kruisen in het verhaal van de thriller Dat rode Spul is watervallen. Er komen twee watervallen voor en bij elk vindt een belangrijke gebeurtenis plaats.

Skradinski Buk
Skradinski Buk

De eerste is de Skradinski Buk. Over een lengte van 400 meter en 100 meter breedte volgen zeventien watervallen elkaar op in een tapvormige afdaling van wel 47 meter. Het water stort enorme kracht naar beneden, gemiddeld 55 kubieke meter per seconde op jaarbasis.

“Due to the wealth and variety of geomorphological forms, vegetation, and the various effects caused by the play of light on the whirlpools, Skradinski buk is considered to be one of the most beautiful calcium carbonate waterfalls in Europe.[2] “

De Skradinski Buk vormt de grens tussen zoet en zout water in de rivier de Krka, die daarna als een brede monding de Adriatische zee instroomt.

Roski Slap
Roski Slap

De tweede waterval is de Roski Slap, ook aan de rivier de Krka, maar dan veel noordelijker, boven het Visovac meer. De bovenloop bestaat uit een groot vlak gebied waarin het water met kleine drempels vervalt om daarna met kracht over de rand 22 meter naar beneden te storten in de rivier. De Roski Slap is het beste vanaf het water, per boot te bezichtigen maar kan ook vanaf het land bereikt worden.

De waterval wordt in Dat Rode Spul ook overdrachtelijk gebruikt. Dat blijkt expliciet in het gesprek tussen Erwin en Henk in de hotelkamer in Belgrado (pag. 143). Het beeld dat water zijn weg zoekt, de weg van de minste weerstand, maar daarbij door slib en afzetting steeds hogere barrières vormt in zijn omgeving, wordt op Erwin toegepast.